Uwarunkowania stosowania w środowisku ekranów akustycznych do ochrony przed hałasem komunikacyjnym

Zagadnienie ekranowania (oddzielania) uciążliwości powodowanych przez źródło (np. drogę) dla otoczenia, mają racjonalne podstawy w pewnych konkretnych warunkach przestrzennych ...


Zagadnienie ekranowania (oddzielania) uciążliwości powodowanych przez źródło (np. drogę) dla otoczenia, mają racjonalne podstawy w pewnych konkretnych warunkach przestrzennych. Ekranujemy z reguły obiekty, które powodują emisję nadmiernych poziomów hałasu i nie mogą być poddane procesowi wyciszenia w inny sposób. Przez inne sposoby rozumiemy możliwość takich zmian technicznych lub technologicznych, które pozwolą izolować proces lub zastąpić element procesu emitujący hałas do dotoczenia elementem innym (o niższym poziomie hałasu lub w ogóle niehałasującym). O ile w przypadku obiektów przemysłowych (źródeł punktowych – np. maszyn) tego typu operacja zmierzająca do poprawy warunków emisji jest możliwa, o tyle w przypadku źródeł o charakterze liniowym (np. drogi i linie kolejowe) lub powierzchniowym, izolowanie akustyczne pojedynczych źródeł jest nierealne z technicznego punktu widzenia.

W takim przypadku zastosowanie mają przedsięwzięcia z zakresu ekranowania. Należy jednakże pamiętać iż budowa ekranu akustycznego jest inwestycją prawie zawsze mocno znaczącą w budżecie. Nie udało się do tej pory opracować taniego ekranu akustycznego i należy się spodziewać, iż tego typu przedsięwzięcie nigdy nie będzie mało kosztowne.

Z jednej strony duży koszt, a z drugiej konieczność ochrony zdrowia publicznego (w zakresie akustycznym) wymagają, by stosowanie ekranów było możliwie wysoko efektywne z technicznego punktu widzenia. Dla kontroli tej efektywności opracowano w ubiegłych latach międzynarodową normę (z serii ISO) dotyczącą metodologii oceny skuteczności ekranów akustycznych, nie w warunkach laboratoryjnych, lecz w tym miejscu środowiska, gdzie jest on ustawiony. Norma ta została implementowana do polskiego systemu normalizacyjnego i od niedawna pełni rolę normy polskiej. Pozwala to na wprowadzenie w oparciu o jej regulacje, mimo formalnego statusu normy nieobligatoryjnej1, wymagania „dobrej praktyki projektowej” polegającego na badaniach rzeczywistej skuteczności ekranu i jednoczesnej weryfikacji założeń projektowych.

Na rys. 1 pokazano schematycznie drogi przenikania fal akustycznych od źródła do odbiorcy przy obecności ekranu akustycznego. Są to:
o    przenikanie części fal akustycznych bezpośrednio przez konstrukcję ekranu (2),
o    załamanie fal akustycznych na:
-    górnej krawędzi ekranu (1),
-    bocznych krawędziach ekranu (3, 4).