Stabilne nasypy. Jak przeciwdziałać rozmywaniu nasypów

Częstym problemem występującym w budownictwie drogowym i inżynieryjnym jest rozmywanie nasypów. Jeżeli lokalizacja, warunki gruntowo-wodne bądź zbudowane wewnątrz nasypu lub na nim urządzenia mogą sprowokować wystąpienie takiego zjawiska, to już na etapie budowy tych obiektów powinno zostać to uwzględnione. W przeciwnym razie po pewnym czasie eksploatacji inwestor stanie przed koniecznością naprawy uszkodzonej konstrukcji.


Wśród rozwiązań, których zadaniem jest m.in. zapobieganie rozmywaniu nasypów, bardzo dobrze sprawdza się Komórkowy System Ograniczający GEOWEB®. Może być on stosowany zarówno do budowy nasypów, jak i ich remontów. 

Kompletny system inżynierski

Komórkowy System Ograniczający GEOWEB® to kompletny geosyntetyczny system inżynierski. Jego podstawowym elementem są wykonane z polietylenu (HDPE lub MDPE - odpornego na promieniowanie UV i korozję naprężeniową) tzw. geosiatki komórkowe, które po ułożeniu na podłożu wypełnia się rozmaitym materiałem: np. kruszywem, gruntem z wykopów, żużlem itp. Zamknięty i ograniczony ścianami komórek materiał zasypowy może być zagęszczony do bardzo wysokiego stopnia.

Struktura ta, w pozycji rozciągniętej podobna do plastra miodu, jest również znana pod nazwą geokomórek lub geokraty. Producentem geosiatki komórkowej GEOWEB® w Polsce jest firma GEOGLOBE Polska (dawniej Kruk i Fischer).

Zabezpieczająca przed rozgęszczeniem i rozmywaniem technologia pozwala do minimum zredukować trudności, jakie zwykle towarzyszą budowie konstrukcji geotechnicznych na słabo nośnym podłożu, zwłaszcza nasypów. Podczas budowy stromych nasypów z gruntu zbrojonego w technologii GEOWEB® najczęściej wykorzystuje się konstrukcje warstwowe w formie ścian oporowych dobudowanych do istniejących skarp lub wolno stojące. Istnieją 3 podstawowe typy konstrukcji oporowych: grawitacyjne i niekotwione, grawitacyjne strefowe lub kompozytowe.

Oszczędniej, ale skutecznie i estetycznie

Ograniczona odporność konstrukcji z betonu, kamieni, drewna lub stali nawet na niewielkie deformacje podłoża powoduje, że ich fundamenty muszą być posadowione na odpowiednich, nieściśliwych gruntach, to zaś znacząco podnosi koszt całej konstrukcji.

Zaletą systemu GEOWEB® jest jego odporność na występowanie nawet dużych deformacji i to bez utraty integralności konstrukcyjnej. Koszty dużych konstrukcji oporowych z gruntu stanowią zwykle znaczny procent całkowitego kosztu inwestycyjnego. Zastosowanie systemu komórkowego, którego instalacja jest prosta i szybka i który umożliwia wykorzystanie tańszych miejscowych materiałów zasypowych, pozwala znacząco zredukować koszty.

Poszczególne warstwy są rozciągane, pozycjonowane i wypełniane ziarnistymi materiałami, które następnie są zagęszczane. Warstwy konstrukcyjne są rozkładane z uwzględnieniem odpowiedniego przesunięcia konstrukcji ku tyłowi w stosunku do podległej warstwy. Celem jest zabezpieczenie przed ubytkami wypełnienia w zewnętrznych komórkach oraz uzyskanie odpowiedniego nachylenia powierzchni licowej. Zewnętrzne (widoczne) komórki mogą być wypełnione glebą z roślinnością w celu stworzenia odpornych i estetycznych pokryć wegetatywnych lub nawet betonem w przypadku narażenia na ciężkie warunki hydrauliczne.

Nasypy kolejowe

Systemy geokomórkowe mogą być szeroko stosowane nie tylko w infrastrukturze kolei konwencjonalnych, ale również kolei dużych prędkości. Najczęściej wykorzystywane są do budowy, modernizacji i rekonstrukcji nasypów kolejowych.

Jednym z przykładów jest zrealizowana w latach 2004-2006 przebudowa układu torowego stacji Hrubieszów Towarowy. Celem inwestycji było dostosowanie układu torowego stacji do obsługi zwiększającego się ruchu towarowego na Linii Hutniczej Szerokotorowej. Opar­tą na systemach geokomórkowych technologię wykorzystano do wzmocnienia podtorza grupy torów z torem suwnicowym. Aby wykonać i zabezpieczyć nasyp pod grupę torów, zaprojektowano: wymianę gruntu, budowę tzw. dużej ściany oporowej z sekcji o wysokości 0,20 m układanych schodkowo (13 warstw) oraz budowę tzw. małej ściany oporowej z sekcji układanych schodkowo (6 warstw). Łącznie zużyto ok. 9500 m2 geosiatek komórkowych.