Półsztywna warstwa ścieralna – STRABAPHALT

Doświadczenia z warstwami półsztywnymi, które łączą w sobie cechy betonu cementowego i warstwy asfaltowej, rozpoczęto już w latach 70. poprzedniego stulecia. Brak szczelin dylatacyjnych, wysoka wytrzymałość, odporność na zużycie oraz na trwałe deformacje to zestaw zalet, które półsztywna warstwa ścieralna powinna posiadać. Gwarantują one krótki czas wykonania i szybkie oddanie inwestycji do użytku.

Miejscami zastosowań warstw półsztywnych miały być lotniskowe płyty postojowe, gdzie występują ogromne obciążenia punktowe pochodzące od kół samolotowych, oraz portowe terminale kontenerowe, gdzie na niewielkiej powierzchni występują duże obciążenia statyczne.

Niestety dawne warstwy półsztywne miały silną skłonność do pękania. Głównymi przyczynami powstawania spękań były zbyt małe ilości wolnych przestrzeni w warstwie z MMA oraz nadmierna sztywność zapraw wypełniających wolne przestrzenie w warstwie asfaltowej.

Na początku lat 90. odnotowano postęp w produkcji superplastyfikatorów do betonów cementowych, powodzeniem zakończyły się też próby wykorzystania mikrokrzemionki, co umożliwiło wytwarzanie zapraw wypełniających wysokiej jakości. Stosowanie tego typu zapraw ułatwiło penetrowanie warstwy asfaltowej, jak również uzyskiwanie wysokich wytrzymałości początkowych oraz niskiej lepkości.

W tym okresie w firmie STRABAG rozpoczęto prace nad półsztywnymi warstwami ścieralnymi, które doprowadziły do powstania technologii znanej na rynku pod nazwą STRABAPHALT®. Bazując na  własnych doświadczeniach i badaniach, firma zaczęła propagować stosowanie ścieralnych warstw półsztywnych na wysoko obciążonych skrzyżowaniach, zatokach autobusowych, a także na przewężeniach dróg komunikacyjnych oraz na zjazdach i wjazdach autostradowych.

W związku z rozwojem warstw półsztywnych Niemieckie Towarzystwo Badawcze Drogownictwa i Komunikacji (FGSV) opracowało i w 2004 r. wydało „Instrukcję wykonania półsztywnych warstw ścieralnych (M HD)".

 


Ścieralna półsztywna warstwa STRABAPHALT® składa się z kręgosłupa nośnego, tj. MMA o uziarnieniu nieciągłym, która po wbudowaniu tworzy warstwę o dużej ilości wolnych przestrzeni, oraz specyficznej zaprawy cementowej.

Zgodnie z wytycznymi niemieckimi całą konstrukcję, łącznie z pół-
sztywną warstwą ścieralną, wykonuje się w taki sposób jak standardowe nawierzchnie podatne.