Dla archeologii przemysłowej interesujące mogą być też budowle ujawniające archetypy starszych modeli mostów żelbetowych, których proces rozwoju ze względów technologicznych, logistycznych, ekonomicznych czy też z powodu zmiennych preferencji estetycznych wstrzymano. Ujawniają one dzieje poszukiwań zastosowań dla nowych materiałów i technologii oraz optymalnych modeli mostów żelbetowych.
Jeden z nich znajduje się w Nowielicach nad Regą, a łączy się z dziejami wąskotorowej Pomorskiej Kolei Dojazdowej (Gryfice-
-Niechorze 1896 r.), przedłużonej w latach 1912-1913 z Niechorza do Trzebiatowa. Wzniesiony tutaj most zyskał żelbetową konstrukcję wzorowaną na rozwiązaniach stalowych, kratowych mostów kolejowych.
Przyjrzenie się mostom i wiaduktom żelbetowym powstałym na początku XX w. nad Nysą (Przyłęk 1901 r.), Odrą w Fürstenbergu (1919 r.), nad Wartą w Kostrzynie czy we Wrocławiu (mosty B. Chrobrego 1925-1930 r.), pozwala na dokonanie interpretacji infrastruktury technicznej magistrali komunikacyjnych i kształtowania się ich nowych standardów. Warto przy tym pamiętać o autostradach Śląska i Pomorza (Gliwice-Berlin, Berlin-Królewiec), które w latach 1934-1945 obrosły setkami mostów i wiaduktów żelbetowych. To na nich powstawały pierwsze w Niemczech konstrukcje z betonu sprężonego.
Perspektywiczne dla budownictwa żelbetowego rozwiązania, po raz pierwszy wdrożone w 1936 r. przez Eugène'a Freyssineta, mogą dostarczyć badaczom materialnych źródeł archeologii przemysłowej jeszcze wielu cennych informacji.