Mapy hałasu – mapy akustyczne

W krajach Unii Europejskiej hałas uznawany jest za czynnik zanieczyszczający środowisko naturalne, oddziałujący na otoczenie negatywnie, podobnie jak dwutlenek węgla czy inne szkodliwe substancje. Zgodnie z Dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego1 oraz przepisami polskiego Prawa Ochrony Środowiska miasta są zobligowane do monitorowania poziomu hałasu.


Do czerwca 2007 r. 12 miast liczących ponad 250 tys. mieszkańców (Warszawa, Łódź, Kraków, Wrocław, Poznań, Gdańsk, Szczecin, Bydgoszcz, Katowice, Lublin, Białystok i Gdynia) miało opracować mapy akustyczne swoich obszarów. W terminie z obowiązku wywiązał się tylko Gdańsk. Bydgoszcz, Poznań, Warszawa, Wrocław i Szczecin stworzyły swoje mapy z opóźnieniem. Katowice, Kraków i Lublin zobowiązały się przekazać mapy w dniu 30 listopada 2007 r. Tu także pojawiły się opóźnienia - Lublin udostępnił w Internecie mapę akustyczną pod koniec stycznia 2008 r., Katowice - w sierpniu 2008 r., Kraków ma już wprawdzie gotową mapę, z tym że nie zamieszczono jej jeszcze na miejskich stronach internetowych (co ma nastąpić w najbliższym czasie). Nieco wcześniej, bo w kwietniu 2008 r., zakończono prace nad mapą akustyczną Gdyni. Do dnia dzisiejszego mapy takiej nie ma na stronie internetowej Urzędu Miasta Białegostoku (trwają nad nią prace) oraz Łodzi (podobnie jak w Krakowie, mapa jest już gotowa; uruchomienie portalu „Mapa akustyczna Łodzi" miało nastąpić do końca października 2008 r.).

W związku z tym, że miejscowości powyżej 100 tys. mieszkańców (27 miast) zobowiązane są stworzyć mapy do 2012 r., władze samorządowe największych polskich miast powinny jak najszybciej zastosować się do unijnych wymogów.

Mapy akustyczne prezentują skażenie środowiska hałasem, umożliwiają rozpoznanie źródeł hałasu, identyfikację obszarów, na których przekroczone są jego dopuszczalne wartości, a także obszarów zagrożonych hałasem. Tego rodzaju dane mogą być pomocne architektom, planistom oraz służbom ochrony środowiska odpowiadającym za przestrzeganie standardów akustycznych, jak również samorządom, które w oparciu o nie mogą opracować sposoby redukcji hałasu i zoptymalizować koszty zabezpieczeń antyhałasowych.

Zgodnie z dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego w miejscach, w których przebywają ludzie, hałas nie powinien przekraczać 65 dB. Pod żadnym pozorem ludzie nie powinni być narażeni na hałas o poziomie powyżej 85 dB. Dodatkowo, populacja narażona obecnie na hałas w granicach 55-65 dB nie powinna wzrosnąć.

Nad procesem wdrażania map akustycznych czuwa Główny Inspektorat Ochrony Środowiska. Korzystając ze środków unijnych, w 2006 r. GIOŚ zorganizował szkolenia dla samorządowców i innych zobowiązanych podmiotów. Stworzono wytyczne do sporządzania map. Miasta wciąż jednak skarżą się na brak funduszy, brak odpowiednich rozporządzeń oraz utrudnienia wynikające z ustawy o prawie zamówień publicznych.