Kruszywa hutnicze – przykłady zastosowań w budownictwie drogowym

„Infrastruktura" od pierwszego numeru interesowała się materiałami alternatywnymi. W swoich artykułach najczęściej prezentowała własności tychże materiałów oraz wynikającą z nich przydatność do zastosowania w określonych częściach konstrukcji drogowych czy w budownictwie kubaturowym.


W czynnych hutach surowcowych, a więc wytapiających w wielkich piecach surówkę i rafinujących w piecach stalowniczych stal, powstają żużle wielkopiecowe i żużle stalownicze. Żużle te przewożone są na składowiska, gdzie zgodnie z obowiązującym prawem muszą być oddzielnie składowane. Świeże żużle podlegają procesom rozpadu i ustabilizowania wolumetrycznego materiału. Przyjmuje się, że okres stabilizacji żużla wielkopiecowego trwa 2-3 miesiące. W przypadku żużla stalowniczego konwertorowego okres składowania w celu stabilizacji nie powinien być krótszy niż 6 miesięcy. W praktyce okresy te są wydłużane do 6 i 12 miesięcy. Po upływie tego czasu oba rodzaje żużli są w pełni ustabilizowane i mogą być bez obaw stosowane do budowy dróg.

Kruszywa hutnicze ze starych, historycznych hałd są na ogół zmieszane z innymi powstającymi w hucie materiałami i składają się głównie z żużla wielkopiecowego, żużla stalowniczego, śladowo z pochodzących z remontu pieców materiałów ogniotrwałych, ceramicznych i innych. Materiały te są zmieszane na hałdzie w różnych proporcjach, ponieważ jednak wszystkie są materiałami mineralnymi, znakomicie nadają się do różnorodnych zastosowań przy budowie dróg. Materiał mineralny ze starych hałd jest na tyle stary i wysezonowany, że nie wymaga żadnych zabiegów stabilizacyjnych, a badania laboratoryjne w pełni to potwierdzają.

Wart przypomnienia jest mało znany przypadek, kiedy wykonawca południowej autostradowej obwodnicy Krakowa w rejonie Balic i Tyńca w deszczowym okresie jesienno-zimowym ugrzązł w gruntach słabonośnych. By się ratować, za zgodą huty postawił własną koparkę na hałdzie w Pleszowie i zaczął wydobywać niesort kruszywa hutniczego. Dzięki niemu zdołał się wydobyć wraz z nasypami z zabagnionego podłoża gruntowego.