Wizja infrastruktury drogowej w Europie

Nowe Koncepcje Budowy Dróg (NR2C) to innowacyjny projekt finansowany przez Komisję Europejską, którego podstawę stanowi wizja ukazująca sposób, w jaki społeczeństwo postrzega infrastrukturę drogową w 2040 r.


W celu ułatwienia dyskusji nad wizją infrastruktury drogowej w opracowaniu wydzielono cztery zagadnienia.

Ze względu na brak wolnej przestrzeni urbaniści powrócili do zasady zwartej zabudowy miast. Drogi podmiejskie zostają przekształcone w służące różnym celom oraz różnym użytkownikom przestrzeni publicznej ulice.

Rozrost sieci drogowych na terenach zurbanizowanych jest brany pod uwagę tylko wtedy, kiedy mógłby przeciwdziałać tworzeniu się lub przyczynić się do rozładowania korków.

Małe, lekkie i przyjazne środowisku samochody osobowe i ciężarowe są jedynymi pojazdami poruszającymi się po centrach miast nad ziemią, czasami po dwupoziomowych jezdniach lub po wyznaczonych pasach (np. pasach dla taksówek). Duże ciężarówki mają zakaz wjazdu do centrum miasta. Publiczne środki transportu zapewniają płynne połączenia ze środkami prywatnymi. Wsparciem dla tego rozwiązania są nowe stacje węzłowe na peryferiach miast.

Jakość życia poprawia możliwość korzystania z infrastruktury podziemnej (bezpieczeństwo pieszych, redukcja hałasu, nowe miejsca na skwery).

Aby zapewnić optymalne wykorzystanie niewielkiej ilości wolnej przestrzeni, tam, gdzie tylko jest to możliwe, łączy się funkcje (nowo powstałej) infrastruktury z innymi zastosowaniami.

W wybranych rejonach o niedostatecznej przestronności dróg stosuje się różne rozwiązania, tak aby zapanować nad liczbą i rodzajem poruszających się tam pojazdów. Przede wszystkim wyznacza się pasy dające pierwszeństwo poruszania się określonym typom pojazdów, np. pasy dla dalekobieżnych pojazdów transportowych (między miastami), oraz oddzielne pasy dla autobusów i rowerów na obszarach miejskich i podmiejskich.

Aby sprostać przyszłym oczekiwaniom w zakresie ruchu osób oraz przewozu towarów, konieczne jest zbudowanie odpowiedniej infrastruktury, którą musi cechować wielofunkcyjność, przyjazność dla środowiska oraz dostępność.

Istnieje fizyczny rozdział poszczególnych form transportu. Pie-si, rowerzyści i kierowcy samochodów korzystają z wydzielonych obszarów i pasów, które w miarę konieczności oddzielone są też fizycznie. Dużym i ciężkim ciężarówkom nie wolno wjeżdżać do centrów miast, są one kierowane na trasy podziemne, co podnosi poziom bezpieczeństwa najbardziej narażonych na ryzyko użytkowników dróg.

Nowe, inteligentne technologie zastosowane w samochodach, systemy zarządzania drogami oraz podróżą redukują liczbę wypadków. Kierowcy, pojazdy i kierujący ruchem na bieżąco otrzymują informacje o ruchu drogowym, np. o stanie drogi czy korkach. Pozwala to kierowcom wybrać optymalną trasę, a kierującemu ruchem – ostrzec użytkowników dróg przed utrudnieniami. W tym celu przez cały czas monitoruje się warunki drogowe. Droga jest drogą „inteligentną”, tj. może obserwować, analizować, decydować, podejmować działania i wydawać komunikaty.

Aby sprostać wymogom przyszłości w zakresie bezpieczeństwa, zaprojektowana infrastruktura musi być łatwo dostępna, zrozumiała i inteligentna.