Mikrowybuchy

Zastosowanie mikrowybuchów w budownictwie drogowym

Po raz pierwszy na szerszą skalę technologię mikrowybuchów zastosowano w drogownictwie w 1998 r. przy budowie Trasy Sucharskiego w Gdańsku - konieczne było wzmocnienie słabego podłoża składającego się z namułów przewarstwionych słabymi piaskami o miąższości ponad 20 m (odcinek od ul. Elbląskiej do mostu wantowego). Po wzmocnieniu 0,33 mln m3 gruntów stwierdzono, że 50% osiadań podłoża uzyskano bezpośrednio po zakończeniu prac strzałowych, a pozostałe 50% od kilku do kilkunastu tygodni po zakończeniu prac (w zależności od tempa formowania nasypu drogowego). To wyjątkowo krótki czas oczekiwania na zmianę parametrów od momentu wzmocnienia terenu.

Spośród ważniejszych inwestycji, przy realizacji których wykorzystano technologię mikrowybuchów, wymienić należy drogę dojazdową do mostu przez rzekę Elbląg w Elblągu, Węzeł Wschód w Elblągu, autostrady A4 (Węzeł Wirek-Węzeł Batorego) czy objazd Sulechowa.

Niewątpliwie najbardziej znaczącą inwestycją drogową, której podłoże wzmacniano omawianą metodą, jest autostrada A2 (odcinki Koło-Dąbie i Wartkowice-Emilia). W 2004 r. na odcinku Koło-Dąbie wzmocniono 1,4  mln m3 podłoża, łącznie ok. 8 km autostrady pod 6 pasów drogowych (w tym 2 rezerwowe) wraz z poboczami. W składzie podłoża wyróżniono grunty organiczne (torfy i namuły), słabe piaski, piaski gliniaste i gliny piaszczyste. Zmianę zagęszczenia uzyskano w ciągu ok. 8 miesięcy efektywnej pracy (przestoje były spowodowane koniecznością przygotowania platform roboczych). Wykonane przez Politechnikę Gdańską przed rozpoczęciem prac oraz po ich zakończeniu badania sondą statyczną CPT-U
jednoznacznie wykazały poprawę parametrów geotechnicznych słabego podłoża.

Mimo licznych opracowań teoretycznych i pojedynczych przykładów efektywnego zastosowania polski rynek budowlany zaczął częściej wykorzystywać metodę mikrowybuchów dopiero na początku obecnej dekady. W 2007 r. niedocenianą technologię wyróżnił minister transportu. Zważywszy na szeroki wachlarz jej zastosowań, niewątpliwie warto śledzić dalsze jej losy. Tymczasem jej wpływ na jakość nawierzchni można osobiście zweryfikować, przejeżdżając wymienionymi powyżej drogami.

Literatura

Michalak R., Sikora Z. Szacowane zmiany wartości parametrów wzmocnionego podłoża gruntowego na podstawie osiadania obszarowego. Materiały Konferencji Krynica 2007.