Wydawać by się mogło, iż projektowanie drogi oraz jej oznakowania poziomego powinno być ze sobą ściśle powiązane, szczególnie że w obu przypadkach punktem wyjścia powinny być dokumenty określające warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.
Najważniejsze z nich to rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. oraz tzw. czerwona książka, czyli Szczegółowe Warunki Techniczne dla Znaków Drogowych Poziomych i Warunki ich Umieszczania na Drogach (aktualizacja z 15 marca 2004 r.) Niestety ich zapisy często są rozmaicie interpretowane, czego efekty widzimy na drogach w postaci błędnego lub niespójnego oznakowania. Tymczasem brak przejrzystości oznakowania poziomego stwarza realne zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników dróg. Dodatkowo sytuacja ta sprzyja występowaniu nieprawidłowości w pracach projektowych.
W dobie zalewu motoryzacyjnych gadżetów (nawigacje, telefony, radia CB, sprzęt hi-fi) oraz mody na konsumpcję podczas jazdy (Mc Drive) koncentracja kierowców znacząco się obniża. Kierujący pojazdem oczekują w związku z tym prostych, konkretnych i czytelnych informacji ułatwiających poruszanie się po drodze. Zarówno projektanci oznakowania poziomego (linie, strzałki) i pionowego (znaki), jak i sygnalizacji świetlnej powinni te oczekiwania uwzględniać.
Jeżdżąc po polskich drogach, często można zaobserwować u kierowców dezorientację i wahanie, zwłaszcza w chwili dojeżdżania do skrzyżowań lub pasów włączenia i wyłączenia, które za każdym razem są inaczej zaprojektowane i zagospodarowane. Oczywiście dany układ oznakowania poziomego powinien być potwierdzony znakami pionowymi - tablicami F10. Niestety na skrzyżowaniach wciąż zdarzają się nieprawidłowo wymalowane strzałki kierunkowe lub naprowadzające z liniami wydzielającymi włącznie.
Nieprawidłowe zastosowanie strzałek i linii wydzielających przy dodatkowym wydzielonym pasie skrętu w lewo Dojeżdżając drogą dwukierunkową do skrzyżowania z dodatkowym wydzielonym pasem ruchu w lewo (wymalowane są strzałki P8b - w lewo) oraz pasem jazdy na wprost lub w prawo, można zauważyć, iż na prawym pasie ruchu widnieją strzałki P8e (na wprost lub w lewo), a dalej na tym samym pasie występuje strzałka P8a (na wprost) i dalej następna strzałka P8f (na wprost lub w prawo). Na jednym pasie ruchu występują aż 3 rodzaje strzałek! Konia z rzędem temu, kto potrafi definitywnie rozstrzygnąć, w jakim kierunku można z tego pasa jechać? Na wprost lub w lewo czy tylko na wprost, a może na wprost lub w prawo? Na dodatek rozdzielające dwa pasy ruchu linie są również nieprawidłowe - zamiast linii P1c i P2b wymalowano linie P6 i P2a.
Przepisy i przedstawione w nich schematy wyraźnie mówią, że dla jednego pasa ruchu obowiązuje jeden typ strzałek. W tym przypadku tylko strzałka P8f (na wprost lub w prawo).
Jak głoszą zapisy w Szczegółowych Warunkach Technicznych pozycja 3.1. - Zasady Ogólne, ,,strzałki stosuje się w celu lepszego zorientowania kierujących pojazdami o zasadach korzystania z pasów ruchu, na których się znajdują, a przez to do usprawnienia ruchu i podniesienia jego bezpieczeństwa".