Betonowe drogi - reaktywacja

Od dłuższego czasu obserwujemy w Polsce dynamiczny wzrost ruchu samochodowego. W ciągu ostatnich 10 lat średni ruch dobowy na drogach międzynarodowych wzrósł dwukrotnie, z 6 do 12 tys. pojazdów na dobę. Istnieją również odcinki, na których natężenie ruchu znacznie przekracza poziom 20 tys. pojazdów na dobę. Dane te potwierdzają systematycznie prowadzone przez administrację drogową pomiary ruchu.


Podstawowa sieć dróg ulega szybkiej degradacji, jest wręcz rozjeżdżana przez kolumny często przeciążonych samochodów ciężarowych. Coraz bardziej odczuwalny jest brak dróg dwujezdniowych. Nawierzchnie bitumiczne nie są w stanie przenosić tak dużych obciążeń i szybko ulegają trwałym deformacjom (koleiny). Lekarstwem na postępującą dewastację polskich dróg mogą być nawierzchnie betonowe.

Na świecie 3-6% sieci drogowej posiada takie nawierzchnie. Gdyby przełożyć tę statystykę na nasz kraj, około 10 tys. km dróg powinno otrzymać betonowe nawierzchnie. Dotyczy to w sposób szczególny autostrad i dróg ekspresowych, których wysoka trwałość nawierzchni ma fundamentalne znaczenie.

Zrozumienie znaczenia budowy trwałych nawierzchniautostradowych widać wyraźnie u naszych sąsiadów. W Niemczech w latach 70. stosunek wybudowanych nawierzchni betonowych do asfaltowych wynosił 30:70, w latach 80. - 40:60, w 90. - 50:50, a obecnie - 62:38. Podobnie wygląda sytuacja w Republice Czeskiej, gdzie około 65% nowych autostrad ma nawierzchnie betonowe.

Również w innych krajach europejskich udział dróg betonowych w sieci drogowej jest wysoki, np. w Belgii 60% dróg wiejskich ma nawierzchnię betonową, a autostrady betonowe stanowią 40%, w Wielkiej Brytanii i Austrii udział dróg betonowych przekracza 50%.

Wiele aspektów przemawia za wyborem właśnie tego rodzaju nawierzchni. Najważniejsze jej zalety to większa trwałość, odporność na odkształcenia, większe bezpieczeństwo, niższy koszt eksploatacji. Nie bez znaczenia jest dostępność budulca (krajowe surowce), możliwość recyklingu, a nawet obniżenia poziomu hałasu.

Trwałość nawierzchni betonowych (wydłużony okres pomiędzy remontami) jest przeciętnie 2,5÷3,5 razy większa niż asfaltowych. Przy zastosowaniu nowych technologii, np. betonu wysokowytrzymałościowego, można osiągnąć nawet siedmiokrotnie większą trwałość. Z danych niemieckich wynika, że po 23 latach użytkowania tylko 5% nawierzchni betonowych wymaga napraw. Dla nawierzchni asfaltowych wskaźnik ten wynosi od 80 do 100%.

Niezwykle istotną cechą jest nieodkształcalność materiału, którą zapewnia jego odporność na czynniki atmosferyczne (wysoka temperatura, zamarzanie/odmarzanie) oraz na bardzo duże obciążenia osi. Nowoczesne rozwiązania gwarantują 30-40-letnią żywotność nawet przy obciążeniach 13 ton na oś.